گزارش مرکز پایش از شاخص بیکاری

نرخ واقعی بیکاری در ایالات‌متحده آمریکا چه‌قدر است؟

در کنار نرخ رشد اقتصادی و نرخ تورم، «نرخ بیکاری[1]» یکی از شاخص‌های مورد توجه در گزارش‌های مراکز تصمیم‌سازی است. بسیاری تصور می‌کنند که نرخ بیکاری با شمارش ساده‌ی افرادی که مشغول به کار نیستند محاسبه می‌شود، در حالی‌که از واقعیت پیچیده‌ای برخوردار است.

«اداره‌ی آمار نیروی‌کار ایالات‌متحده[2]» (BLS) مسئول اندازه‌گیری نرخ بیکاری کشور آمریکا از طریق سرشماری ماهانه، به‌نام «سرشماری جاری جمعیت[3]» است. هر ماه BLS به‌طور تصادفی 60 هزار خانه‌دار را انتخاب می‌کند و وضعیت کاری هر فرد بالای 16 سال را جویا می‌شود. سپس این اطلاعات در محاسبه‌ی آمار ملی نیروی‌کار و خصوصاً شش شاخص فنی بیکاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شش نرخ با ‌عنوان‌های U-1 تا U-6 نام‌گذاری می‌شوند.

در «سرشماری جاری جمعیت» عنوان بی‌کار، به فردی داده می‌شود که در حال حاضر کار نمی‌کند اما توانایی‌اش را دارد، و از حدود چهار هفته پیش تا به‌حال دنبال کار بوده است.

بیکاری

شاخص‌های فنیِ نرخ بیکاری

دو شاخص اولِ BLS، یعنی U-1 و U-2، با محدودیت‌های بسیار محاسبه می‌شوند. اما نرخ بیکاری U-3، «نرخِ رسمیِ بیکاری[4]» است که افراد بی‌کار را به‌عنوان درصدی از نیروی‌کار محسوب می‌کند. تمام ارجاعات عمومی در ارتباط با دولت و رسانه به نرخ U-3 اشاره دارد.

نرخ بیکاری U-4 شبیه به نرخ U-3 است، به این تفاوت که گروهی تحت عنوان «کارگران دل‌سرد[5]» را نیز در برمی‌گیرد. این افراد جزء نیروی‌کار نیستند اما مایل به کار کردن هستند و در 12 ماه گذشته به‌طور فعال دنبال کار بوده‌اند، اما در چهار هفته گذشته به‌خاطر شرایط اقتصادی و دیگر مسائل، تصور می‌کنند کار مناسبی برایشان وجود ندارد و دنبال کار نبوده‌اند.

بنابراین، «کارگرِ دل‌سرد» کسی است که واجد شرایط استخدام است و توانایی کار کردن را دارد، اما در حال حاضر بی‌کار است و تلاشی برای یافتن کار در چهار هفته گذشته نیز انجام نداده است. «کارگران دل‌سرد» معمولاً از یافتن کار منصرف شده‌اند؛ زیرا گزینه‌های کاری مناسبی نمی‌یابند یا موقع جست‌وجو برای یافتن کار موفق نبوده‌اند. برخی کارگران دل‌سرد به‌صورت ارادی بی‌کار هستند. مثلاً برخی والدین در منزل می‌مانند، و کار نکردن را انتخاب کرده‌اند تا از فرزندان‌شان نگه‌داری کنند و علایق‌شان را دنبال نمایند.

نرخ بیکاری U-5 شامل همه افرادی است که در نرخ U-4 بودند، به اضافه‌ی کسانی که توانایی و میل به کار دارند و از این‌که دنبال کار باشند دل‌سرد نشده‌اند؛ اما بنا به دلایلی یک ماه گذشته دنبال کار نبوده‌اند.

نرخ بیکاری U-6 شامل همه افراد در نرخ U-5 است به اضافه‌ی افرادی که مجبورند پاره‌وقت کار ‌کنند؛ زیرا به‌خاطر مسائل اقتصادی کار تمام‌وقت پیدا نکرده‌اند.

نرخ بیکاری واقعی[6]

نرخ بیکاری U-3 یک شاخصِ فنی نسبتاً محدود است؛ این شاخص بخشی از افراد که مایل‌اند کار کنند و می‌توانند شغلی داشته باشند اما متناسب با تعریف سخت‌گیرانه BLS نیستند، را در نظر نمی‌گیرد. به‌عنوان مثال یک سنگ‌تراش که می‌خواهد کار کند اما در شرایط بحران اقتصادی، به‌خاطر عدم وجود فرصت کاری دل‌سرد شده است،‌ در بیکاری U-3 قرار نمی‌گیرد. هم‌چنین کسی که به‌خاطر عدم وجود کار تمام‌وقت، یک شیفت شش ساعته در هفته کار می‌کند، در حوزه بیکاری U-3 قرار نمی‌گیرد.

در مقابلِ نرخ U-3، همه‌ی این موارد در نرخ U-6 در نظر گرفته می‌شوند. در نتیجه نرخِ U-6 مفهومی واقعی‌تر و فهمی غیرفنی از بیکاری دارد. نرخ U-6 با در نظر گرفتنِ کارگرانِ دل‌سرد، کارگرانی که کمتر از توان خود کار می‌کنند (مانند پاره‌وقت) و دیگر کسانی که در حاشیه‌ی بازارِ کار هستند، تصویر وسیعی از «کم‌بهره‌گیری از نیرو[7]» در کشور را نمایش می‌دهد. بنابراین نرخ واقعیِ بیکاری، نرخ U-6 است.

نمودار زیر، سه شاخص متفاوت بیکاری را مقایسه می‌کند؛ U-3 نرخ بیکاری رسمی است. U-5 شامل کارگران دل‌سرد و «کارگران حاشیه‌ای[8]» است. U-6 کارگرانی که به دلایل بحران اقتصادی کار پاره‌وقت دارند را اضافه می‌کند.

unemployment-rate-chartU-3، نرخ رسمی بیکاری

U-5، نرخ رسمی بیکاری به اضافه‌ی کارگران دل‌سرد و دیگر کارگران حاشیه‌ای

U-6، نرخ U-5 به اضافه‌ی کارگران صاحب کار پاره‌وقت

 

تعاریف این 6 شاخص، به‌طور خلاصه از سوی اداره‌ی آمار نیروی‌کار ایالات‌متحده به شرح زیر است:

  • U-1: افرادی که به‌عنوان درصدی از نیروی کارِ غیرنظامی 15 هفته یا بیشتر بی‌کار بوده‌اند.
  • U-2: افرادی که به‌عنوان درصدی از نیروی کارِ غیرنظامی شغل خود را از دست داده‌اند یا کسانی که شغل‌های موقتی اتخاذ کرده‌اند.
  • U-3: «مجموع بی‌کاران» به‌عنوان درصدی از نیروی کارِ غیرنظامی (نرخ رسمی بیکاری)
  • U-4: «مجموع بی‌کاران» به‌اضافه‌ی کارگران دل‌سرد (به‌عنوان درصدی از نیروی‌کارِ غیرنظامی به‌علاوه‌ی کارگران دل‌سرد)
  • U-5: «مجموع بی‌کاران» به‌اضافه‌ی کارگران دل‌سرد و دیگر افرادی که به‌طور حاشیه‌ای به نیروی‌کار پیوسته‌اند؛ (به‌عنوان درصدی از نیروی‌کارِ غیرنظامی به‌اضافه‌ی همه‌ی افرادی که به‌طور حاشیه‌ای به نیروی‌کار پیوسته‌اند)
  • U-6: «مجموع بی‌کاران» به‌اضافه‌ی همه‌ی افرادی که به‌طور حاشیه‌ای به نیروی‌کار پیوسته‌اند و مجموع شاغلین پاره‌وقت (با توجیه اقتصادی).

آمار سالانه اداره‌ی آمار نیروی‌کار ایالات‌متحده در ماه ژانویه به‌روزرسانی و ارائه می‌گردد. نمونه‌ای از آمار منتشر شده توسط سایت رسمیِ این اداره را مشاهده می‌نمایید:

u-1-u-6-unemployment-rate

شاخص‌های متناوب کم‌بهره‌گیری از نیروی‌کار[9]

آمار از وزارت کار آمریکا


[1] Unemployment Rate

[2] Bureau of Labor Statistics

[3] Current Population Survey (CPS)

[4] Official Unemployment Rate

[5] Discouraged Workers

[6] True Unemployment Rate

[7] Underutilization of Labor

[8] Marginal Workers: افرادی که به‌طور حاشیه‌ای به نیروی‌کار پیوسته‌اند، کسانی هستند که در حال حاضر کار نمی‌کنند و دنبال کار هم نیستند، اما این افراد اظهار می‌کنند آماده‌ی کار هستند و در 12 ماه گذشته به‌دنبال کار بوده‌اند. کارگران دل‌سرد، زیرمجموعه‌ی این افراد محسوب می‌شوند و به دلایل بحران اقتصادی فعلاً دنبال کار نیستند.

 [9] http://www.bls.gov/news.release/empsit.t15.htm