فهرست بستن

مشکل اصلی اقتصاد انگلیس

تنها راهِ ایجاد یک بخش قوی برای ثبات در بلندمدت به جای طمع کوتاه‌مدت، تغییر قواعد بازی است. واقعیت این است که احزاب سیاسی، از جمله شخص ادوارد میلیبند حتی نمی‌توانند تصور کنند که بی‌توجهی بانک‌های دولتی به الگوی کسب‌وکاری که بحران اخیر را ایجاد کرده گواهی است بر قدرت لابی در صنعت مالی. 1392/11/02

واقعیت این است که احزاب سیاسی، از جمله شخص ادوارد میلیبند[1] حتی نمی‌توانند تصور کنند که بی‌توجهی بانک‌های دولتی به الگوی کسب‌وکاری که بحران اخیر را ایجاد کرده گواهی است بر قدرت لابی در صنعت مالی[2].

میلیبند در یکی دیگر از سخنرانی‌های تنظیم دستور کار Agenda-Setting که درواقع به خاطر آن مشهور شده، به موضوع مهمی مانند بازار ورشکسته در اقتصاد انگلستان ـ یعنی بازار مالی ـ اشاره کرد.  

رهبر حزب کارگر با توجه به هزینه بحران در زندگی خودش، تأکید کرد که موضوع فقط در مورد شرکت‌های متقلب انحصاری مشتریان خودمان نیست، این موضوع نیز در مورد عدم شغل‌هایی با دست‌مزدهای مناسب و شایسته است که می‌تواند استانداردهای مناسبی از زندگی را تأمین کند. میلیبند اشاره کرد که مشکلِ صنعت بانک‌داری انگلستان، نه فقط در مورد تمرکز قدرت مالی در بازار حساب شخصی[3] بل‌که در بازار وام کسب‌وکار است.

miliband-england-economic-crisis-big

«میلیبند در یکی دیگر از سخنرانی‌های تنظیم دستور کار Agenda-Setting که درواقع به خاطر آن مشهور شده، به موضوع مهمی مانند بازار ورشکسته در اقتصاد انگلستان- یعنی بازار مالی- اشاره کرد.»

با توجه به نظر میلیبند، بانک‌های اصلی به شرکت‌های کوچک و متوسط به اندازه‌ی کافی وام نمی‌دهند، زیرا آن‌ها انحصاری چندجانبه تشکیل داده‌اند (کنترل 85% از وام کسب‌و‌کار خرد) و نمی‌خواهند هیچ‌گونه خطری متوجه آنها شود. وام‌دادن به تشکیلات اقتصادی ذاتاً از وام‌های شخصی و مسکن پرمخاطره‌تر است. با توجه به این موضوع که کسب‌وکارهای خرد، مشاغل زیادی را در انگلستان ایجاد می‌کند ـ‌همان‌طور که در تمام کشورها این‌گونه است‌ـ، عدم تأمین منابع مالی برای آن‌ها ایجاد شغل‌های مناسب را محدود خواهد کرد. راه‌حلی که میلیبند ارائه کرد، ایجاد رقبای بیشتر در بازار وام کسب‌وکار خرد است که باید از طریق محدود کردن سهم بانک‌های خصوصی صورت پذیرد.

اما راه‌حل سریع‌تر و ساده‌تری برای این مشکل وجود دارد؛ این راه حل برای دولت است تا از مالکیت دو تا از چهار تا بانک بزرگ بهره ببرد؛ رویال بانک اسکاتلند[4] و لویدز بانک[5]، تا از این طریق وام‌های بیشتر به کسب‌وکارهای خرد بدهد. به لطف کمک مالی دولت پس از بحران مالی سال 2008، 81% از رویال بانک اسکاتلند متعلق به دولت است. این به این معنا است که دولت می‌تواند به رویال بانک اسکاتلند بگوید که چه کاری انجام دهد. دولت نیز مالک 33% از لویدز بانک است، و در حالی‌که این به معنای کنترل کامل بر بانک نمی‌باشد، البته هرچه که هست خیلی بهتر از آن چیزی است که معمولاً در مورد تشکیلات اقتصادی[6] گفته می‌شود؛ یعنی «کنترل قماربازی controlling stake».

Ha-Joon Chang

22 January 2014

2 بهمن 1392

اصل این مطلب را می‌توانید از این‌جا پی بگیرید.


[1]. ادوارد ساموئل میلیبند Edward Samuel Miliband سیاست‌مدار بریتانیایی حزب کارگر است. وی اکنون رهبر این حزب و رهبر مخالفین در مجلس بریتانیا است. وی در کابینه گوردون براون، پست‌های وزیر دفتر کابینه و وزیر انرژی و تغییرات آب‌وهوا را در اختیار داشته است.

[2]. Financial Industry

[3]. Personal Account Market

[4]. The Royal Bank of Scotland شرکت خدمات مالی و بانک‌داری اسکاتلندی است، که در زمینه ارائه خدمات بانک‌داری خرد، شرکتی و سرمایه‌گذاری و مدیریت سرمایه و خدمات بیمه فعالیت می‌نماید.

[5]. Lloyds Bank plc بانک بریتانیایی است، که به‌عنوان بازوی خدمات بانکداری لویدز بانکینگ گروپ بر ارائه خدمات بانکداری خرد، بانکداری سرمایه‌گذاری و خدمات بیمه متمرکز می‌باشد.

[6]. Enterprise


مطالب مرتبط :