فهرست بستن

بحران اقتصادی آمریکا

بحران درازمدت سرمایه‌داری آمریکا موجب عروج یک اشرافیتِ مالی بی‌رحم شده است که فقط با سرکوب می‌تواند قدرت خود را حفظ کند…

مسئولین شهر دیترویت برنامه‌ی قطع آب ده‌ها هزار خانوار کم‌درآمد این شهر را از سر گرفتند. شیر آب بیش از 600 خانوار فقط طی چند روز قطع شد. برای بسیاری از افراد مسن، معلول و بچه‌ها در این خانواده‌ها هم‌اکنون هیچ آبی برای نوشیدن، حمام رفتن و غذا پختن وجود ندارد. خصوصی‌سازیِ آب شهر، داشتن آب برای بسیاری از بخش‌ها در این شهر را غیرِ سودده اعلام کرده است. این برنامه‌ای است که تحت هدایت مدیر اضطراری و دادگاه ورشکستگی فدرال با عنوان «بازسازیِ» شهر نام گرفته است. طی این فرایند میلیاردرهایی که در کار توسعه‌ی معاملات ملکی هستند همه چیز را به هزینه‌ی عموم مردم تصاحب می‌کنند و خانواده‌های فقیر، هر چه بیشتر به حاشیه‌ی شهر رانده می‌شوند.

امروزه اما خبری از چنین اصلاحاتی حتی در سطح محدود هم نیست. کسی نمی‌خواهد بحران اجتماعی را با این برنامه‌ها تسکین دهد. در سخنان مقامات در رابطه با قتل مایکل براون و ناآرامی‌های پس از آن، هیچ اشاره‌ای به بیکاری، فقر و نابرابری در جامعه‌ی آمریکا نمی‌شود. ظاهراً همه در بازپس‌گیری امتیازات اجتماعی‌ای که با مبارزات مردمی به دست آمده مصمم‌اند. اصلاحی در کار نیست. امروزه، پاسخ الیگارشی حاکم در آمریکا به هرگونه بحران اجتماعی فقط از راه سرکوب است. نخبگان مالی آمریکایی که دولت این کشور را در دست دارند برای حفظ منافع آمریکا در خارج از این کشور علیه ملت‌های دیگر جنگ به راه انداخته است و در داخل کشور علیه ملت خود. بحران درازمدت سرمایه‌داری آمریکا موجب عروج یک اشرافیتِ مالی بی‌رحم شده است که فقط با سرکوب می‌تواند قدرت خود را حفظ کند.اعتراضات آمریکابا توجه به نکات پیش‌گفته، رشد اعتراضات همگانی در آمریکا البته محدود به این موارد نخواهد ماند. تظاهرات مردمی فرگوسن نشان‌دهنده‌ی این است که اعتراضات مردم آمریکا در حال پیدا کردن مسیر واقعی خود هستند. در مصاحبه با رسانه‌های مستقل آمریکایی، برخی از کسانی که در این اعتراضات شرکت کرده بودند بر این باور بودند که آن‌چه در فرگوسن می‌گذرد یک مسئله‌ی محلی نیست بل‌که مسئله‌ای گسترده‌تر است که ریشه‌ی آن را باید در شیوه‌ی حاکمیت سرمایه‌داری آمریکایی پیدا کرد. بسیاری دیگر بر این باور بودند که شعارهایی نظیر حقوق بشر و دموکراسی که  دولت آمریکا با استفاده از آن‌ها علیه بقیه‌ی جهان عملیات جنگی به راه می‌اندازند فقط نشان از ریاکاری این دولت دارد. آنان سرکوب حقوق دمکراتیک مردم آمریکا از جمله در نمونه اعتراضات فرگوسن را نشانه‌ی صحت دیدگاه خود می‌دانستند. بسیاری دیگر اختصاص میلیاردها دلار پول برای حمایت از جنگ و میلیتاریزه‌کردن پلیس و در عین حال، نادیده گرفتن مشاغل کم درامد، مشکل مسکن، آموزش و غیره را محکوم می‌کردند.

در این میان، کسانی نیز در میان سیاهان وجود داشتند که با ادعای مخالفت با وضعیت پیش‌آمده تلاش داشتند تا اذهان را به انحراف بکشانند و از موقعیت موجود به نفع خود سوءاستفاده کنند. کسی هم‌چون ال شارپتون که خود جزو سیاهان ثروتمند دولتی است، در کمپین خود هویت نژادی را برجسته می کرد. چنین تاکیدی بر مسائل اجتماعی واقعی جامعه‌ی آمریکا سرپوش می‌گذارد و حتی به آن‌جا می‌رسد که خود تظاهرکنندگان متهم می‌شوند که در پی خشونت هستند. ریای این اشرافیت مالی (در اینجا شارپتون) زمانی آشکار می‌شود که حمایت تمام‌قد خود را از برنامه‌های قطع خدمات اجتماعی در دیترویت اعلام می کند.

usviewer

 


مطالب مرتبط :